Bisdom Haarlem-Amsterdam












Delen:
meld deze pagina op Twitter meld deze pagina op Facebook
Volgen:
link naar de RSS Feed van de laatste nieuwsberichten volg Bisdom Haarlem-Amsterdam op Twitter volg Bisdom Haarlem-Amsterdam op Facebook

Brief paus Franciscus over seksueel misbruik

gepubliceerd: woensdag, 22 augustus 2018

Met een ver­wij­zing naar de brief van Paulus aan de Korin­tiërs (1 Kor. 12, 26) “Wanneer een lid lijdt, delen alle lede­maten in het lij­den” roept paus Fran­cis­cus alle leden van de Kerk op om solidair te zijn met de slacht­of­fers van seksueel mis­bruik door mensen van de Kerk.

De paus doet zijn oproep in een gis­te­ren ge­pu­bli­ceerde brief 'aan het Volk Gods'. Aan­lei­ding is het recente ind­ringende rapport over seksueel mis­bruik in bis­dom­men in de staat Pennsyl­vania van de Verenigde Staten.

Gruwelda­den

In zijn brief gaat de paus in op de diepe won­den van pijn en mach­te­loos­heid die veroor­zaakt zijn door seksueel mis­bruik gepleegd door pries­ters en reli­gi­euzen. Ook zegt hij: “We beseffen dat deze won­den nooit ver­dwij­nen en dat ze ons dwingen deze gruwelda­den te veroor­de­len en met vereende krachten deze cultuur van de dood uit te roeien”.

“Waar we in het verle­den rea­geer­den met nala­tig­heid, moet soli­da­ri­teit voor­taan in de diepste en meest uit­da­gende zin onze manier van han­de­len zijn in het heden en de toe­komst”, aldus paus Fran­cis­cus.

Homilie pastoor Jan-Jaap van Peperstraten

Pastoor Jan-Jaap van Peperstraten schreef een homilie die hij ook op zijn blog Zwarte Peper plaatste. Hij was woens­dag 22 au­gus­tus tevens te be­luis­te­ren op Radio 1.

Vertaling paus­brief

De bel­gische web­si­te Kerknet.be heeft een vertaling ver­zorgd van de brief van paus Fran­cis­cus die we hebben over­ge­no­men.

Brief aan het volk van God

Wanneer een lid lijdt, delen alle ledematen in het lij­den. (1 Korintiërs 12, 26) Deze woor­den van Sint-Paulus weer­klin­ken krach­tig in mijn hart als ik nogmaals het lij­den vaststel dat vele min­der­ja­rigen onder­gaan door seksueel mis­bruik, machts­mis­bruik en mis­bruik van geweten door een groot aantal gees­te­lij­ken en god­ge­wijde personen. Misda­den die diepe won­den van pijn en mach­te­loos­heid veroor­zaken, voor­na­me­lijk onder de slacht­of­fers, maar ook bij hun fami­lie­le­den en in de grotere ge­meen­schap van zowel gelo­vi­gen als niet-gelo­vi­gen.

Als we naar het verle­den kijken, weten we dat we nooit genoeg kunnen doen wanneer we om ver­ge­ving vragen en de schade proberen te her­stel­len. En als we naar de toe­komst kijken, moet geen moeite wor­den gespaard om een ​​cultuur te creëren waarin derge­lijke situaties niet meer kunnen voor­ko­men, laat staan dat ze kunnen wor­den afgedekt en daardoor besten­digd. De pijn van de slacht­of­fers en hun families is ook onze pijn. Daarom moeten we dringend nog eens ons engage­ment beves­tigen om de bescher­ming van min­der­ja­rigen en kwets­ba­re vol­was­se­nen te verzekeren.

1. Wanneer een lid lijdt...

In de afgelopen dagen werd een rapport open­baar gemaakt waarin de erva­ringen van minstens duizend over­le­ven­den wer­den be­schre­ven, allemaal slacht­of­fers van seksueel mis­bruik, machts- en gewetens­mis­bruik door pries­ters in een periode van ongeveer 70 jaar. Hoewel we kunnen zeggen dat de meeste van deze gevallen tot het verle­den behoren, hebben we toch de pijn van veel van de slacht­of­fers leren kennen.

We beseffen dat deze won­den nooit ver­dwij­nen en dat ze ons dwingen deze gruwelda­den te veroor­de­len en met vereende krachten deze cultuur van de dood te ontwor­telen.

De hartverscheurende pijn van deze slacht­of­fers, die het uitschreeuwen tot in de hemel, werd lang gene­geerd, stil gehou­den of het zwijgen opgelegd. Maar de schreeuw was krachti­ger dan alle maat­regelen die haar tot zwijgen wil­den brengen en dan beslis­singen die een oplos­sing moesten bie­den, maar het in feite nog erger maakten door in medeplich­tig­heid te vallen. De Heer hoorde die roep en liet ons opnieuw zien aan welke kant Hij staat. Maria's lied is geen vergis­sing en blijft door de eeuwen heen zacht echoën. Want de Heer herinnert zich de belofte aan onze voor­ou­ders: Hij toont de kracht van zijn arm; slaat trotsen van hart uiteen. Heersers ontneemt Hij hun troon, maar verheft de geringen. Die hon­ge­ren overlaadt Hij met gaven, en rijken zendt Hij heen met lege han­den. (Lucas 1, 51-53)

Met schaamte en berouw erkennen we als een ker­ke­lijke ge­meen­schap dat we niet waren waar we moesten zijn, dat we niet tij­dig hebben gehandeld en ons bewust waren van de omvang en de ernst van de schade die aan zoveel levens werd toe­ge­bracht. We toon­den geen zorg voor de kleinen; we lieten ze in de steek.

Ik maak me de woor­den van toen­ma­lig kar­di­naal Ratzin­ger eigen wanneer hij zich tij­dens de kruis­weg voor Goede Vrij­dag in 2005 iden­ti­fi­ceerde met de kreet van pijn van zoveel slacht­of­fers en riep: Hoeveel vuilig­heid is er in de Kerk, en zelfs onder hen die als pries­ters volle­dig aan [Christus] zou­den moeten toebe­ho­ren! Hoeveel trots, hoeveel zelf­voldaan­heid! Het verraad van Christus door zijn leer­lin­gen, hun onwaar­dige ont­vangst van zijn lichaam en bloed, is stellig het grootste leed dat de Ver­los­ser te ver­du­ren heeft; het doorboort zijn hart. We kunnen enkel tot Hem roepen vanuit de diepte van ons hart: Kyrie eleison - Heer, red ons! (Matteüs 8, 25) (negende statie).

2. ... delen alle ledematen in het lij­den

De omvang en de ernst van alles wat er is gebeurd, vereist een alom­vat­tende en ge­coör­di­neerde aanpak. Hoewel het be­lang­rijk en nood­za­ke­lijk is voor elke weg tot beke­ring om de volle waar­heid te erkennen, dit is op zich niet genoeg.

Waar we in het verle­den rea­geer­den met ver­waarlo­zing, moet soli­da­ri­teit voor­taan in de diepste en meest uit­da­gende zin onze handel­wij­ze zijn in heden en toe­komst. En dit in een omge­ving waar con­flic­ten, span­ningen en alle slacht­of­fers van elk type mis­bruik een uitgestoken hand kunnen vin­den om hen te be­scher­men en hen te red­den van hun pijn (verge­lijk Evangelii Gaudium 228).

Een derge­lijke soli­da­ri­teit vereist dat we op onze beurt alles veroor­de­len wat de in­te­gri­teit van een persoon in gevaar brengt. Een soli­da­ri­teit die ons oproept om alle vormen van corruptie te bestrij­den, vooral spi­ri­tu­ele corruptie. Dit laatste is een comfortabele en zelf­voldane vorm van blind­heid. Alles lijkt dan aanvaard­baar: bedrog, laster, egoïsme en andere subtiele vormen van ego­cen­tris­me, want ‘de satan zelf vermomt zich als een engel van het licht' (2 Korintiërs 11, 14) (Gaudete et Exsultate, 165). De aanspo­ring van Sint-Paulus om te lij­den onder hen die lij­den, is het beste tegengif tegen al onze pogingen om de woor­den van Kaïn te herhalen: Ben ik de hoe­der van mijn broer? (Genesis 4,9).

Nultole­ran­tie

Ik ben me bewust van de moeite en het werk dat in ver­schil­lende delen van de wereld wordt gedaan om de nodige manieren te vin­den om de vei­lig­heid en bescher­ming van de in­te­gri­teit van kin­de­ren en kwets­ba­re vol­was­se­nen te garan­de­ren, en ook van het implemen­te­ren van nultole­ran­tie en manieren om mensen die overtre­dingen begaan of misda­den toedekken, voor hun verant­woor­de­lijk­heid te plaatsen.

Hand in hand met die in­span­ningen moeten alle gedoopten zich betrokken voelen bij de ker­ke­lijke en sociale ver­an­de­ring die we zo hard nodig hebben. Deze ver­an­de­ring vraagt ​​om een ​​per­soon­lijke en gemeen­schap­pe­lijke beke­ring die ons de zaken doet zien zoals de Heer ze ziet. Paus Joannes Paulus II zei vaak: Als we echt opnieuw beginnen vanuit de be­schou­wing van Christus, dan leren we Hem te zien in de gezichten van de mensen met wie Hij wilde geïden­ti­fi­ceerd wor­den. (Novo Millennio ineunte, 49).

Om de reali­teit te zien zoals de Heer doet, om te zijn waar de Heer wil dat we zijn, om een ​​beke­ring van hart in zijn aanwe­zig­heid te ervaren. Om dit te doen, zullen gebed en boetedoe­ning helpen. Ik nodig het hele trouwe gelo­vi­ge volk van God uit voor een boetedoe­ning van gebed en vasten, volgens het bevel van de Heer. Dit kan ons geweten wakker schud­den en onze soli­da­ri­teit en toe­wij­ding aan­wak­ke­ren tot een cultuur van zorg die nooit meer zegt tegen elke vorm van mis­bruik.

Sterker nog, telkens wanneer we probeer­den om het Volk van God te ver­vangen, dood te zwijgen, te negeren of te verengen tot kleine elites, creëerden we ge­meen­schappen, projecten, theo­lo­gische bena­deringen, spiri­tua­li­teiten en struc­tu­ren zon­der wor­tels, zon­der geheugen, zon­der gezichten, zon­der lichamen en uit­ein­delijk zon­der leven.

Klerikalisme

Het wordt dui­de­lijk in een bepaalde opvat­ting van het gezag van de Kerk, die voor­komt in veel ge­meen­schappen waar seksueel mis­bruik en machts- en gewetens­mis­bruik plaatsvon­den. Denk aan klerikalisme, een bena­dering die niet alleen de per­soon­lijk­heid van chris­te­nen vernie­tigt, maar ook afdoet aan de genade van het doopsel, dat de Heilige Geest in het hart van ons volk uitstortte. Of klerikalisme nu door pries­ters of door leken tot stand komt, het leidt tot een snee in het ker­ke­lijke lichaam die veel van het kwaad dat we vandaag veroor­de­len, bevor­dert en in stand houdt.

Het is altijd goed te ont­hou­den dat in de heilsge­schie­de­nis de Heer één volk heeft gered. Je iden­ti­teit is niet volle­dig als je niet tot een volk behoort. Daarom is niemand alleen gered, als een geïso­leerd individu. Integen­deel, God trekt ons naar zich toe, reke­ning hou­dend met het complexe weefsel van inter­per­soon­lijke relaties in de men­se­lijke ge­meen­schap. God wilde het leven en de ge­schie­de­nis van een volk binnen­gaan. (Gaudete et Exsultate, 6).

Daarom kunnen we op dit kwaad, dat zoveel levens ver­duis­terde, alleen maar samen ant­woor­den door het te beleven als een taak die ons allemaal aangaat, als het Volk van God. Dit besef deel uit te maken van een volk en een gedeelde ge­schie­de­nis zal ons in staat stellen om onze zon­den en fouten uit het verle­den te erkennen met een berouw­volle open­heid die toelaat om van binnenuit vernieuwd te wor­den.

Vasten en gebed

De boetvaar­dige dimensie van vasten en gebed zal ons als Gods volk helpen om voor de Heer te komen staan, en voor onze gewonde broe­ders en zusters, als zon­daars die om ver­ge­ving smeken en om de genade van schaamte en beke­ring. Zo zullen we op ideeën komen voor acties en maat­regelen afgestemd op het evan­ge­lie. Want: Telkens als we de moeite doen om terug te keren naar de bron en de ori­gi­nele fris­heid van het Evan­ge­lie heront­dek­ken, ontstaan nieuwe wegen, openen zich nieuwe moge­lijk­he­den van creativi­teit, met ver­schil­lende vormen van expressie, wel­spre­ken­der tekenen en woor­den met een nieuwe bete­ke­nis voor de wereld van vandaag. (Evangelii Gaudium , 11).

Het is essentieel dat wij, als Kerk, in staat zijn om met verdriet en schaamte de wreed­he­den te erkennen en te veroor­de­len, begaan door god­ge­wijde personen, gees­te­lij­ken, en mensen belast met de missie om te zorgen voor de meest kwets­ba­ren. Laten we ver­ge­ving vragen voor onze eigen zon­den en de zon­den van anderen. Een besef van zonde helpt ons om de fouten, misda­den en won­den uit het verle­den te erkennen en maakt ons in het heden meer open en toegewijd op weg naar hernieuwde beke­ring.

Zo ook zullen boetedoe­ning en gebed ons helpen om onze ogen en ons hart voor het lij­den van andere mensen te openen en om de dorst te weerstaan naar macht en bezit, zo vaak de oor­zaak van deze vormen van kwaad. Mogen vasten en bid­den onze oren openen voor de verzwegen pijn van kin­de­ren, jon­ge­ren en ge­han­di­capten. Een vasten dat ons hon­gerig en dors­tig naar ge­rech­tig­heid kan maken en ons ertoe aanzet in de waar­heid te staan en alle gerechte­lijke maat­regelen te onder­steunen die nodig zijn. Een vasten dat ons wakker schudt en ons toegewijd maakt aan de waar­heid en de naasten­liefde met alle mannen en vrouwen van goede wil, en de samen­le­ving in het alge­meen op de strijd tegen alle vormen van machts­mis­bruik, seksueel mis­bruik en het mis­bruik van het geweten.

Op deze manier kunnen we dui­de­lijk onze roe­ping laten zien als een teken en instru­ment van communie met God en van de een­heid van het hele men­se­lijke ras. (Lumen Gentium, 1)

Als één lid lijdt, delen alle ledematen in het lij­den, zei Sint-Paulus. Door een hou­ding van gebed en boetedoe­ning, stemmen we ons als individu en als ge­meen­schap af op deze oproep, zodat we groeien in de gave van mededogen, in recht­vaar­dig­heid, preventie en herstel.

Voor­beeld nemen aan Maria

Maria koos ervoor om aan de voet van het kruis van haar Zoon te staan. Zonder aarzeling stond ze vastbera­den naast Jezus. Zo had ze haar hele leven gedaan. Als we de verwoes­ting voelen veroor­zaakt door ker­ke­lijke won­den, doen we er goed aan om met Maria meer op het gebed aan te dringen, om des te meer te groeien in liefde en trouw aan de Kerk (Sint-Ignatius van Loyola, Gees­te­lij­ke Oefe­ningen 319). Zij, de eerste van de leer­lin­gen, leert ons allen als leer­lin­gen hoe we moeten halt hou­den bij het lij­den van on­schul­digen, zon­der excuses of laf­heid.

Moge de Heilige Geest ons de genade van beke­ring schenken en de inner­lijke zal­ving die nodig is om onze wroe­ging te uiten en onze vaste wil om deze misda­den van mishan­de­ling moe­dig te bestrij­den.

Vati­caan­stad, 20 au­gus­tus 2018

Paus Fran­cis­cus

(vertaling: Kerknet.be)



Gerelateerde nieuwsberichten

vrijdag, 10 mei 2019Nieuwe wetgeving aanpak seksueel misbruik
maandag, 18 februari 2019Mgr. Van den Hende naar Rome
vrijdag, 14 december 2018Gedragscode in Nederlands en Engels
vrijdag, 14 september 2018Verklaring Nederlandse Bisschoppenconferentie
dinsdag, 28 juni 2016Voormalige Commissie Deetman presenteert slotmonitor
maandag, 4 april 2016Jaarverslag 2015 Meldpunt Seksueel Misbruik RKK
woensdag, 20 januari 2016Parochies kunnen gratis VOG aanvragen via SRKK
dinsdag, 13 oktober 2015Erkenning en genoegdoening
dinsdag, 7 juli 2015Aandacht voor RK Meldpunt Grensoverschrijdend Gedrag
dinsdag, 26 mei 2015Seksueel grensoverschrijdend gedrag
vrijdag, 1 mei 2015Nieuw R.K. Meldpunt Grensoverschrijdend Gedrag
dinsdag, 17 maart 2015Gezamenlijke oproep aan slachtoffers seksueel misbruik
zaterdag, 13 december 2014Kerken tekenen verklaring veilige kerk
zaterdag, 1 november 2014Verlengde openstelling klachtenprocedure
dinsdag, 1 juli 2014Nieuwe aanpak en preventie seksueel misbruik
vrijdag, 1 november 2013RK Kerk in Nederland voert Verklaring Omtrent het Gedrag in
woensdag, 10 april 2013Afronding procedure
dinsdag, 12 maart 2013Afronding procedure
donderdag, 15 november 2012Bisschoppen reageren op rapportage commissie Deetman
dinsdag, 9 oktober 2012Reactie Diocesane Commissie op rapport Samson



Bisdom Haarlem - Amsterdam • Postbus 1053 • 2001 BB  Haarlem • (023) 511 26 00 • info@bisdomhaarlem-amsterdam.nlDisclaimerDeze website is gerealiseerd door iMoose