Bisdom Haarlem-Amsterdam













Delen:
meld deze pagina op Twitter meld deze pagina op Facebook
Volgen:
link naar de RSS Feed van de laatste nieuwsberichten volg Bisdom Haarlem-Amsterdam op Twitter volg Bisdom Haarlem-Amsterdam op Facebook

Boodschap paus Franciscus voor Roepingenzondag

Zondag 26 april 2015

gepubliceerd: maandag, 20 april 2015

Op 26 april viert de Kerk voor de 52ste keer de Wereld­gebeds­dag voor roe­pingen. Beter bekend als Roepingen­zon­dag. Bij gelegen­heid hiervan publi­ceerde paus Fran­cis­cus een bood­schap onder de titel: ‘Exodus, een funda­men­tele erva­ring van roe­ping’.

Roepingenzondag 26 april 2015De paus gaat in deze bood­schap speciaal in op de speci­fieke ‘exodus’ (uit­tocht), die de kern vormt van elk ant­woord op Gods roepstem. Het boek Exodus dat over de uit­tocht van het Joodse volk uit Egypte ver­telt, is feite­lijk een parabel van de heils­ge­schie­de­nis als geheel en de inner­lijke wer­king van het christe­lijk geloof. De christen reist van de slavernij van de oude mens tot het nieuwe leven in Christus. “Deze overgang is wer­ke­lijk een uit­tocht; het is de reis van elke chris­te­lijke ziel en van de gehele Kerk, de beslis­sende gericht­heid van ons leven op de Vader in de hemel,” aldus de paus.

“De grond van elke christe­lijke roe­ping is deze funda­men­tele bewe­ging, die onder­deel is van de erva­ring van het geloof. Geloof betekent ons­zelf overstijgen, wegtrekken uit ons welbevin­den en de onbuig­zaam­heid van ons eigen ik, om Christus in ons leven centraal te stellen,” schrijft de paus. Dit geldt in het bij­zon­der voor hen die een bij­zon­dere roe­ping hebben omarmd. “Antwoord geven op Gods roep­stem betekent toelaten dat Hij ons helpt om ons­zelf en onze valse zeker­heden achter te laten en de weg in te slaan die naar Jezus Christus leidt, de oor­sprong en het doel van ons leven en geluk.”

Dit proces raakt de Kerk als geheel. Ze is bedoeld om een Kerk te zijn die evangeliseert en eropuit trekt om de mensen te ontmoeten, het bevrij­dend woord van God te ver­kon­di­gen, de won­den van mensen te genezen en verlich­ting te bie­den aan armen en nood­lijden­den. “Het horen van en ant­woor­den op de roep­stem van God is geen privézaak of volle­dig persoon­lijke aange­legen­heid bepaald door de emotie van het moment,” schrijft de paus. Het gaat om een engage­ment dat heel ons bestaan omvat en ons inspireert tot solidaire inzet voor de be­vrij­ding van onze broeders en zusters vooral de armsten, aldus paus Fran­cis­cus.

 

Bood­schap van paus Fran­cis­cus voor de 52ste Wereld­ge­beds­dag voor roe­pingen

26 april 2015 - Vierde Zondag van Pasen

‘Exodus, een fun­da­men­tele erva­ring van roe­ping’

Dier­ba­re broeders en zusters,

De Vierde Zondag van Pasen reikt ons de figuur aan van de Goede Herder die zijn schapen kent: hij roept hen, hij voedt hen en hij leidt hen. Al meer dan vijf­tig jaar heeft de universele Kerk deze Zondag gevierd als de Wereld­gebeds­dag voor Roepingen. Op deze manier herinnert ze ons aan de nood­zaak om te bid­den, zoals Jezus zelf zei tegen zijn leer­lin­gen, opdat ‘de heer van de oogst arbeiders voor de oogst mag sturen’ (Lucas 10, 2). Jezus’ aanspo­ring stond in de context van een missio­naire zen­dings­opdracht. Hij riep niet alleen de twaalf apos­te­len, maar zond ook nog 72 leer­lin­gen uit, twee aan twee, in de missie (vgl. Lucas 10, 1-16). Omdat de Kerk in haar wezen missio­nair is, wordt de chris­te­lijke roe­ping nood­zake­lijker­wijs geboren uit een missio­naire erva­ring (Ad gentes 2). Het horen en volgen van de stem van Christus de Goede Herder, terwijl we ons laten aantrekken en lei­den door Hem en ons eigen leven aan Hem toewij­den, betekent toelaten dat de heilige Geest ons binnen voert in deze missio­naire dyna­miek, in ons het verlangen aanwakkert, de blijd­schap en de moed om onze levens in dienst te stellen van het Ko­nink­rijk van God.

Ons leven geven voor deze missie is alleen moge­lijk als we in staat zijn om ons­zelf achter te laten. Op deze 52ste Wereld­ge­beds­dag voor Roepingen wil ik graag ingaan op de specifieke ‘exodus’ (uit­tocht) die het hart is van de roe­ping, of nog beter, op ons ant­woord op de roe­ping die God ons geeft. Als we het woord ‘exodus’ horen, denken we meteen aan het begin van de gewel­dige liefdesge­schie­de­nis van God en zijn volk, een ge­schie­de­nis die de dra­ma­tische periode van slavernij in Egypte omvat, de roe­ping van Mozes, de erva­ring van be­vrij­ding en de tocht naar het Beloofde Land. Het boek Exodus, het tweede boek van de Bijbel, dat over deze gebeur­te­nissen ver­telt, is een parabel van de heilsge­schie­de­nis als geheel, maar ook van de inner­lijke wer­king van het chris­te­lijk geloof. Van de slavernij van de oude mens tot het nieuwe leven in Christus, dat is een heils­werk, dat in ons wer­ke­lijk­heid wordt door het geloof (vgl. Efeziërs 4, 22-24). Deze overgang is wer­ke­lijk een uit­tocht; het is de reis van elke chris­te­lijke ziel en van de gehele Kerk, de beslissende gericht­heid van ons leven op de Vader in de hemel.

De grond van elke chris­te­lijke roe­ping is deze fun­da­men­tele bewe­ging, die onder­deel is van de erva­ring van het geloof. Geloof betekent ons­zelf overstijgen, wegtrekken uit ons welbevin­den en de onbuig­zaam­heid van ons eigen ik, om Christus in ons leven centraal te stellen. Het betekent, net als Abraham, onze geboorte­grond achter ons laten en voortgaan met ver­trouwen, wetend dat God ons de weg zal wijzen naar een nieuw land. Dit ‘voortgaan’ moet niet wor­den gezien als een teken van het niet naar waarde schatten van ons eigen leven, onze gevoelens, ons mens zijn. Integen­deel, degenen die eropuit trekken om Christus te volgen, vin­den leven in overvloed door zich­zelf volle­dig in dienst te stellen van God en zijn Ko­nink­rijk. Jezus zegt: ‘Ieder die zijn huis, broers of zusters, vader of moeder, vrouw, kin­de­ren of akkers heeft prijsge­ge­ven om mijn Naam, zal het honderd­vou­dig terugkrijgen en eeuwig leven ont­van­gen’ (Matteüs 19, 29). Dit alles is ten diepste gegrond in liefde. De chris­te­lijke roe­ping is vóór alles een roep tot liefde, een liefde die ons aantrekt en ons uit ons­zelf trekt, die ons ‘decentreert’ en aanzet tot ‘een voort­du­rende weg uit het in zich­zelf opgesloten “ik” [..] naar overgave en juist zo naar het vin­den van zich­zelf, ja, naar het vin­den van God’ (Deus Caritas est 6).

De erva­ring van uit­tocht (exodus) is para­digma van het chris­te­lijke leven, in het bij­zon­der van het leven van degenen die een roe­ping hebben omarmd van speciale toe­wij­ding aan het Evan­ge­lie. Dit vraagt om een voort­du­rend vernieuwde hou­ding van beke­ring en omvor­ming, een onophou­de­lijk voor­waarts gaan, een overgang van dood naar leven zoals gevierd wordt in iedere liturgie, een erva­ring van door­tocht. Van de roe­ping van Abraham en die van Mozes, van Israëls pelgrims­tocht door de woes­tijn, de beke­ring waartoe de profeten opriepen, tot de missio­naire reis van Jezus die zijn hoogte­punt vindt in zijn dood en ver­rij­ze­nis, roe­ping is altijd het werk van God. Hij leidt ons voorbij onze begin­si­tua­tie, bevrijdt ons van alle slavernij, doorbreekt onze gewoontes en onze onver­schil­lig­heid, en voert ons naar het geluk van de ge­meen­schap met Hem en met onze broeders en zusters. Antwoord geven op Gods roepstem, dus, betekent toelaten dat Hij ons helpt om ons­zelf en onze valse zeker­he­den achter ons te laten, en de weg in te slaan die naar Jezus Christus leidt, de oorsprong en het doel van ons leven en ons geluk.

Dit proces van uit­tocht raakt ons niet alleen als in­di­vi­duele gelo­vi­gen, maar raakt de missio­naire en evan­ge­li­se­rende ac­ti­vi­teit van de Kerk als geheel. De Kerk is trouw aan haar Meester voorzover ze een Kerk is die ‘voortgaat’, een Kerk die meer bezorgd is om haar vermogen om eropuit te trekken en Gods kin­de­ren te ontmoeten waar ze maar zijn, compassie (com-passio) te voelen voor hun leed en pijn, dan dat ze bezorgd is om haar­zelf, haar struc­tu­ren en successen. God treedt uit zich­zelf in een Trinitaire dyna­miek van liefde: Hij hoort de roep van zijn volk en grijpt in om het te bevrij­den (vgl. Exodus 3, 7). De Kerk is ge­roe­pen om deze manier van zijn en han­de­len na te volgen. Ze is bedoeld om een Kerk te zijn die evangeliseert, eropuit trekt om de mensen te ontmoeten, het bevrij­dende woord van God te ver­kon­di­gen, de gees­te­lij­ke en fysieke won­den van mensen te genezen met de genade van God, en ver­lich­ting te bie­den aan de armen en noodlijden­den.

Dier­ba­re broeders en zusters, deze bevrij­dende uit­tocht naar Christus en onze broeders en zusters is ook de weg om ons gemeen­schap­pe­lijk mens zijn volle­dig te begrijpen en de ont­wik­ke­ling van in­di­vi­duen en samen­le­vingen in de ge­schie­de­nis. Het horen van en ant­woor­den op de roepstem van God is geen privézaak of volle­dig per­soon­lijke aan­gele­gen­heid bepaald door de emotie van het moment. Maar het is een specifiek, wer­ke­lijk en volle­dig commit­ment dat ons hele bestaan omvat en dit in dienst stelt van de groei van Gods Ko­nink­rijk op aarde. De chris­te­lijke roe­ping, gewor­teld in de be­schou­wing van het hart van de Vader, inspireert ons tot solidaire inzet voor de be­vrij­ding van onze broeders en zusters, vooral de armsten. Een leer­ling van Christus heeft een open hart voor de on­be­grensde horizon van de Heer, en vriend­schap met de Heer betekent nooit een vlucht uit dit leven of uit de wereld. Integen­deel, het houdt een diep­zin­nig samenspel in tussen ge­meen­schap en zen­ding (Evangelii gaudium 23).

Deze uit­tocht naar God en anderen vervult onze levens met blijd­schap en bete­ke­nis. Ik wil dit heel dui­de­lijk aan­ge­ven voor de jon­ge­ren, hun jeugd en open­heid naar de toe­komst toe maakt hun hart be­schik­baar en genereus. Soms brengen onzeker­heid, zorgen over de toe­komst en de problemen die ze dage­lijks tegen­ko­men het risico met zich mee dat hun jeug­dig en­thou­sias­me verlamd raakt en hun dromen uiteenspatten, tot het punt dat ze denken dat het geen zin heeft om betrokken te raken, dat de God van het chris­te­lijk geloof op een of andere manier een beper­king van hun vrij­heid is. Dier­ba­re jonge vrien­den, wees nooit bang om uit jezelf te tre­den en de reis te beginnen! Het Evan­ge­lie is de bood­schap die vrij­heid in ons leven brengt; het vormt onze levens om en maakt deze nog mooier. Hoe mooi is het om verrast te wor­den door Gods roepstem, zijn woord te aan­vaar­den, en in de voetstappen van Jezus te wan­de­len, in aanbid­ding van het god­de­lijk mysterie en in de ruim­har­tige dienst aan onze naasten! Je leven zal elke dag rijker en vreug­de­voller wor­den!

De Maagd Maria, model voor elke roe­ping, was niet bang om haar ‘fiat’ (ja-woord) te geven als ant­woord op Gods roepstem. Ze is bij ons en leidt ons. Met de ruim­har­tige moed van het geloof, heeft Maria de vreugde bezongen van het uit zich­zelf wegtrekken, en ze heeft haar levens­plannen toe­ver­trouwd aan God. Laten we ons richten naar haar, zodat we volle­dig be­schik­baar zijn voor het plan dat God met ieder van ons heeft, zodat we kunnen groeien in het verlangen om weg te trekken, en op weg te gaan naar anderen met tedere be­trok­ken­heid (Lucas 1, 39). Moge de Maagd Maria ons be­scher­men en onze voor­spreek­ster zijn!

Vati­caan­stad, 29 maart 2015, Palm­zon­dag

Fran­cis­cus

Download

Dio­ce­sane oplei­dingen tot pas­to­raat

Contact­persoon pries­ter­oplei­ding en oplei­ding pas­to­raal werk(st)er

  • Rector vica­ris drs. G.H.B. Bruggink

Contact­persoon diaken- en cate­chisten­oplei­ding

  • Drs. J.D.J.T. Wienen

 

(bron: rkkerk.nl)




Gerelateerde nieuwsberichten

donderdag, 30 januari 2020OriŽntatieweekend Willibrordseminarie
woensdag, 20 november 2019De Kerk en de Erfenis van Vaticanum II
zaterdag, 16 november 2019Vier seminaristen diaken gewijd
vrijdag, 25 oktober 2019Nationale Roepingenweek
zondag, 10 maart 2019OriŽntatieweekend priesteropleiding
vrijdag, 12 oktober 2018Onderscheidingsdag levenskeuzen
dinsdag, 24 april 2018Onderscheidingsdag levensweg
dinsdag, 24 april 2018Geslaagde open dag Bonifatiusinstituut
dinsdag, 20 maart 2018Boodschap paus Franciscus voor Roepingenzondag
zaterdag, 16 november 2013Twee catechisten en vier diakens rijker!
dinsdag, 16 april 2013Open Dag Bonifatiusinstituut
dinsdag, 18 september 2012Nieuwe studieprefect voor Sint-Bonifatiusinstituut
maandag, 4 juni 2012Indrukwekkende priesterwijding tussen de steigers
maandag, 4 juni 2012Nieuwe Ďtuinzaalí Tiltenberg ingezegend
donderdag, 31 mei 2012Drie wijdingen in kathedraal
dinsdag, 22 mei 2012Vier wijdingen in Pinksterweek
maandag, 14 november 2011Zes diakens gewijd
dinsdag, 8 november 2011Kardinaal Burke legt eerste steen uitbreiding De Tiltenberg
maandag, 31 oktober 2011Docent J. Vijgen gepromoveerd
donderdag, 27 oktober 2011G. Bruggink nieuwe rector Tiltenberg



Bisdom Haarlem - Amsterdam • Postbus 1053 • 2001 BB  Haarlem • (023) 511 26 00 • info@bisdomhaarlem-amsterdam.nlDisclaimerDeze website is gerealiseerd door iMoose