Bisdom Haarlem-Amsterdam











Delen:
meld deze pagina op Twitter meld deze pagina op Facebook
Volgen:
link naar de RSS Feed van de laatste nieuwsberichten volg Bisdom Haarlem-Amsterdam op Twitter volg Bisdom Haarlem-Amsterdam op Facebook

What the WJD happened...

Jongeren blikken terug op hun deelname aan de WJD’23

gepubliceerd: vrijdag, 26 januari 2024
What the WJD happened...

Begin au­gus­tus 2023 kwamen zo’n an­der­half miljoen jon­ge­ren uit de hele wereld met paus Fran­cis­cus samen in Lissabon, Portugal, voor de Wereld­jon­ge­ren­da­gen (WJD). Tanja de Bont (26) en Chris Caspers (18) waren twee van de vijfen­ne­gen­tig jon­ge­ren uit ons bisdom, die aan dit grootste jon­ge­ren­eve­ne­ment ter wereld deelnamen. Een half jaar later blikt SamenKerk met hen terug op deze unieke reis en wat de WJD voor hen per­soon­lijk betekend heeft.

WJD-gangers Chris en Tanja

Waarom zijn jullie naar de WJD’23 gegaan?

Tanja de Bont: “Mijn ouders hebben elkaar ontmoet op de Wereld­jon­ge­ren­da­gen van Czestochowa in 1991, dus de WJD speelt altijd al een rol in mijn levens­ver­haal. In no­vem­ber 2022 zei mijn moe­der tegen mij dat de WJD’23 er aan kwam en of ik mee­ging. Ik heb twee keer op mijn com­puter het aanmeld­for­mu­lier voor me gehad, maar steeds dacht ik: ik ga niet, ik ga niet, ik ken niemand. Maar bij de derde keer dacht ik: ik moet gaan. En toen heb ik me aangemeld. En ik ben blij dat ik dat gedaan heb!”

Chris Caspers: “Ik zou aan­vanke­lijk mee­gaan met de reis van pater Esko, de pries­ter van mijn pa­ro­chie in Heem­ste­de, maar die reis ging op het laatste moment niet door. Toen heb ik me direct aangemeld voor de bisdomreis, want ik wilde graag naar de WJD.”

Wat is jullie het meest bij­ge­ble­ven?

What the WJD happened...Chris rea­geert meteen: “Met z’n allen overal naartoe lopen, samen de Mis vieren, gewoon met zo’n grote groep jon­ge­ren alles samen doen.” Tanja denkt even na en zegt: “De wandel­tocht naar het veld. Dat was het deel wat voor mij het meeste afzien was. We hebben zo’n zes uur gelopen met allerlei rustpauzes. We deden dat echt samen. We wisten niet hoe lang nog en hoe ver het terrein voor de nacht­wake en slot­vie­ring nog was. We wer­den echt getest. En toen kwam je op het veld en het was die dag erg warm. Maar het was wel mooi.”

Hoe was de ont­vangst weer thuis in de pa­ro­chie?

Chris lacht: “Dat was leuk en verrassend. Ie­der­een vroeg hoe we het gehad had­den. Om niet aan ie­der­een apart ons verhaal te ver­tellen, hebben mijn zusje Anne en ik een stukje in het pa­ro­chie­blad ge­schre­ven. Ja, het was erg leuk dat er zoveel in­te­res­se was voor onze verhalen en erva­ringen.”

Tanja: “Ik kerk niet in mijn pa­ro­chie. De laatste jaren ben ik daar alleen maar geweest voor de begrafenis van mijn vader en de Aller­zie­len­vie­ring. Ik ben regel­ma­tig in het hei­lig­dom in Heiloo, bij de zusters. Daar ga ik naar de Mis, de eucha­ris­ti­sche aanbid­ding en naar andere gebeds­mo­menten. Je bent er als jon­gere heel welkom, het is fijn om de zusters te kennen en er zijn daar meer­dere gebeds­mo­menten om naartoe te gaan.”

Welke WJD-erva­ring zou je graag in je pa­ro­chie willen introduceren?

What the WJD happened...Chris Caspers: “Geen idee.”

Tanja de Bont: “Wat ik merk is dat de liedjes, die we bij de eucha­ris­tie­vie­ringen zongen, niet terug­ko­men in de vie­ring van de H. Mis hier, terwijl die liedjes me meer aanspreken. Ik vind het Tantum Ergo en Salve Regina mooi, maar ik vond de liedjes van onze WJD-reis vrolijk en aan­spre­kend. Ik zou zeggen: laten we de lie­de­ren van de WJD ook in de pa­ro­chies gaan zingen.”

Chris: “Het was wel anders om elke dag een vie­ring te hebben tij­dens de gehele reis. Niet alleen in Lissabon tij­dens de WJD, maar ook op de heenals terugreis.”

Tanja: “Normaal zit je toch wat passief in de kerk. Nu was het meer een samen­wer­king. Je werd er ook veel meer bij betrokken en daardoor voelde je ook meer bij de vie­ring. De ene keer was die en die mis­die­naar of lector, de andere keer anderen. We had­den ook een koor van jon­ge­ren. Ik deed nog niet zoveel, want ik zat voor het eerst na lange tijd weer eens in de Mis. Maar ik vond dat wel fijn dat we er allemaal bij hoor­den.”

Heeft de WJD’23 je veran­derd?

Chris: “Ik heb wel een andere kijk gekregen op het geloof nu, ook doordat ik nu meer dingen weet. Je kan het je meer eigen maken in plaats van dat je ‘s zon­dags gewoon meegaat met je ouders.”

Tanja: “Ja daar sluit ik me bij aan. Ik weet nu beter wat de Mis betekent. Sinds de WJD ga ik vaker naar de Mis, soms meer­dere keren per week. Verder bid ik nu dage­lijks de rozen­krans. Ik heb zuster Laetitia Dei van het Mens­ge­wor­den Woord (werk­zaam op het hei­lig­dom van Heiloo - red.) gevraagd hoe ik het getij­den­ge­bed met een gebe­den­boek moeten bid­den, dat vind ik pretti­ger dan met de app. Vrij­dags ga ik naar de eucha­ris­ti­sche aanbid­ding op het hei­lig­dom. Ik vind het een hele fijne afslui­ting van mijn week. Het geeft mij gelegen­heid om even tot rust komen.

Vaak vraag ik me af ‘What the WJD happened?’, omdat ik eigen­lijk nog steeds niet kan dui­den wat er precies gebeurd is. Ik denk dat er een moment was in Caleruega, in Noord-Spanje, toen is er heel veel met me gebeurd. We zou­den een uur van gebed hebben, waarin ook heel veel mensen gingen biechten. Ik zei tegen m’n kamer­ge­noot waar ze onze sleu­tel moest neerleggen, zodat ik weg kon gaan uit de aanbid­ding als ik dat wilde. Ik ben ook gegaan en heb toen het hele uur gehuild op mijn kamer. Toen ik alsnog naar de kapel terug wilde, kon ik de weg niet meer terugvin­den. Dat is het breek­punt voor mij geweest. Toen was het er allemaal uit en vanaf dat moment kon ik volop voor de WJD gaan.”

What the WJD happened...Chris: “Voor mij was er een keer­punt in het kleine, oude kerkje op onze camino-pelgrims­tocht. Ik moest toen heel intens aan de oma van mijn vader denken. Daar ben ik toen be­gon­nen met het bid­den van de rozen­krans. Na de WJD bad ik die zo drie tot vier keer per week en nu door de drukte eens per week. Een ander bij­zon­der moment was toen we bij Caleruega naar buiten gingen en we een kruis op een berg von­den.” Tanja vult aan: “Ja zo’n kruis zou ik hier ook wel willen om naartoe te kunnen gaan. Dat was toen een bij­zon­dere erva­ring. Ja, zo’n WJD kan je leven echt ver­an­de­ren... en ik heb er heel veel nieuwe vrien­den bij.”

En voor de toe­komst?

“Ik wil gewoon nog een keer naar een WJD,” zegt Tanja de Bont direct. En Chris Caspers? “Ik blijf gewoon naar de kerk gaan en de rozen­krans bid­den.” En dat kan. Thuis, in je paro­chie­kerk of met het jon­ge­ren­pas­to­raat. Daar­naast heeft paus Fran­cis­cus alle jon­ge­ren voor au­gus­tus 2025 uit­ge­no­digd om van­wege het Heilig Jaar naar Rome te komen. En de volgende, echte, WJD is in de zomer van 2027 in Seoel, Zuid-Korea. Mis­schien is het ook iets voor jou?

 

(dit artikel komt uit het bisdom­blad SamenKerk van februari 2024)


Gerelateerde nieuwsberichten

maandag, 18 maart 2024Paasgala voor oudere jongeren
maandag, 5 februari 2024Blauwe zusters bij WJD@Home Video
zaterdag, 27 januari 2024‘Ga door je leven met mentaliteit pelgrim’ Video
vrijdag, 26 januari 2024Katholiek Tienerkamp Breakthrough
dinsdag, 16 januari 2024WJD@Home op Ameland
vrijdag, 24 november 2023Pausboodschap Wereldjongerendag
dinsdag, 21 november 2023Jongerenbedevaart naar Fulda
zondag, 19 november 2023Nagenieten van de KJD Video
dinsdag, 14 november 2023Bavodag 2024
zaterdag, 4 november 2023Jongerencollecte Video
dinsdag, 10 oktober 2023Together - Op reis voor de oecumene
dinsdag, 19 september 2023Katholieke Jongerendag
dinsdag, 29 augustus 2023Reünie Wereldjongerendagen
woensdag, 9 augustus 2023Weer behouden thuis
dinsdag, 8 augustus 2023WJD fotoserie maandag
maandag, 7 augustus 2023Onvergetelijk
maandag, 7 augustus 2023WJD fotoserie zondag
maandag, 7 augustus 2023WJD fotoserie zaterdag
vrijdag, 4 augustus 2023WJD fotoserie vrijdag
vrijdag, 4 augustus 2023Pelgrim in Lissabon



Bisdom Haarlem - Amsterdam • Postbus 1053 • 2001 BB  Haarlem • (023) 511 26 00 • info@bisdomhaarlem-amsterdam.nlDisclaimerDeze website is gerealiseerd door iMoose