Visio beatifica
De term ‘visio beatifica’ (Latijn voor zaligmakend visioen of aanschouwing) betekent in de katholieke Kerk de aanschouwing van God zoals Hij werkelijk is, van aangezicht tot aangezicht. Dit is het hoogste geluk en het einddoel van de mens, dat men pas na de dood volledig kan ervaren in de hemel.
Theologische achtergrond
- Op aarde kennen we God slechts indirect (door geloof, sacramenten en schepping).
- In de hemel wordt dit geloof vervangen door directe kennis: de ziel ziet God zonder tussenkomst van beelden of symbolen.
- Dit is gebaseerd op o.a. 1 Korintiërs 13:12: “Nu zien wij nog in een spiegel, in raadselen, maar dan van aangezicht tot aangezicht.”
Katholieke leer
- De Catechismus van de Katholieke Kerk (CCC 1023-1029) beschrijft de visio beatifica als het ultieme doel van de menselijke ziel: volkomen vereniging met God.
- Pausen (zoals Benedictus XII in 1336) hebben bevestigd dat de zielen van de rechtvaardigen na het vagevuur onmiddellijk genieten van de zalige aanschouwing van God.
Samengevat
De visio beatifica is in de katholieke Kerk de eeuwige, directe ontmoeting met God in de hemel, de bron van volmaakte vreugde en gelukzaligheid.
Deze katholieke woordenlijst is nog in ontwikkeling.
Aan de beschrijvingen wordt nog geschaafd.
© Copyright 2026 Bisdom Haarlem-Amsterdam