Romeinse kalender

Voor de Juliaanse kalen­der gebruikten de Romeinen de Romeinse kalen­der, die in de loop van de tijd ver­schil­lende vormen heeft gehad.

Be­lang­rijk­ste fasen:

1. Oeroude Romeinse kalen­der (tra­di­tio­neel aan Romulus toege­schre­ven, ca. 8e eeuw v.Chr.)

   • Telde oor­spron­ke­lijk 10 maan­den (maart t/m de­cem­ber).

   • Samen 304 dagen, plus een “dode” winter­pe­riode zon­der offi­cië­le maan­den.

2. Hervor­ming door koning Numa Pompilius (7e eeuw v.Chr.)

   • Voegde januari en februari toe → nu 12 maan­den, 355 dagen.

   • Nog steeds te kort ten opzichte van het zonne­jaar.

   • Om dit te corri­geren voegde men af en toe een extra maand in: Mercedonius (intercalatie­maand).

3. Late Romeinse republiek (voor 45 v.Chr.)

   • De kalen­der raakte steeds meer in de war, vooral omdat pries­ters (pontifices) de intercalatie poli­tiek gebruikten om termijnen te verlengen of te verkorten.

   • Het gevolg: grote afwij­kingen met de seizoenen.

Daarom liet Julius Caesar, met hulp van de Alexandrijnse astronoom Sosigenes, de kalen­der her­vor­men → de Juliaanse kalen­der (45 v.Chr.).

Deze katholieke woordenlijst is nog in ontwikkeling.
Aan de beschrijvingen wordt nog geschaafd.
© Copyright 2026 Bisdom Haarlem-Amsterdam