Inquisiteur

De termen inqui­si­teur en grootinqui­si­teur horen bij de context van de Inquisitie, het ker­ke­lijk rechts­sys­teem dat in de mid­del­eeuwen werd inge­steld om ketterij en geloofsafwij­kingen te onder­zoeken.

Inqui­si­teur

• Een inqui­si­teur was een pries­ter of theoloog die door de paus of door een bis­schop werd aan­ge­steld om ketterij­on­der­zoek te voeren.

• Zijn taak: onder­zoeken, ver­ho­ren en oor­de­len over personen die ver­dacht wer­den van ketterij of afwij­king van het katho­lieke geloof.

• Bekend vanaf de 13e eeuw, vooral in Frank­rijk en Italië.

• Vaak afkoms­tig uit bedelor­den zoals de Dominicanen of Fran­cis­ca­nen, omdat zij geschoold waren in theo­lo­gie.

Grootinqui­si­teur (Inquisitor Generalis)

• De grootinqui­si­teur was het hoofd van de inquisitie in een bepaald land of gebied.

• Hij had hoogste gezag over de lokale inqui­si­teurs.

• Het bekendste voor­beeld is de Spaanse Inquisitie (opgericht 1478), waar de grootinqui­si­teur door de koning werd benoemd, meestal met pau­se­lijke instem­ming.

  • De bekendste grootinqui­si­teur is Tomás de Torquemada (15e eeuw).

• Ook in Portugal en andere gebie­den kende men deze functie.

Deze katholieke woordenlijst is nog in ontwikkeling.
Aan de beschrijvingen wordt nog geschaafd.
© Copyright 2026 Bisdom Haarlem-Amsterdam