Gregoriaans water

In de katho­lieke traditie ver­wijst Gre­go­ri­aans water (ook wel Aqua Gregoriana) naar een bij­zon­dere mengeling van gewijd water, zout, as en wijn.

Oorsprong

• Toege­schre­ven aan paus Gregorius I de Grote († 604).
• Werd gebruikt bij de wij­ding van kerken, altaren en litur­gische voorwerpen.

Samen­stel­ling

• wij­wa­ter (heili­ging)
• zout (gezuiverd, teken van reini­ging en bescher­ming)
• as (boet­vaar­dig­heid, ver­gan­ke­lijk­heid)
• wijn (symbool van vreugde en van Christus’ bloed)

Gebruik

• Vooral bij de wij­ding van een altaar of kerk­ge­bouw.
• Soms ook bij de zegen van fun­da­men­ten bij nieuw­bouw.
• Het had dus een sterk ritueel en sym­bo­li­sch karakter, veel plechti­ger dan het gewone wij­wa­ter.

Samen­vat­ting

Gre­go­ri­aans water is een plech­tig sacra­menteel mengsel (water + zout + as + wijn), gebruikt bij kerk- en altaar­wij­dingen, en genoemd naar paus Gregorius de Grote.

Deze katholieke woordenlijst is nog in ontwikkeling.
Aan de beschrijvingen wordt nog geschaafd.
© Copyright 2026 Bisdom Haarlem-Amsterdam